Vorige week donderdag kwamen de leerlingen doorheen de school overal gedichten tegen...
Op vrijdag las ik enkele van deze gedichten voor tijdens het kwartierlezen.
Maandag waren deze gedichten 'vlekkengedichten' geworden. De kinderen gingen nu zelf aan de slag om van een van deze gedichten hun 'eigen gedicht' te maken en op woensdag mocht 1 groepje van de klas zijn gedicht op een creatieve manier voorstellen aan de lagere afdeling.
Met behulp van een leerlingenboekje en een schitterend mediapakket maakten de leerlingen kennis met ‘de vijf’. Dit zijn vijf kinderen, leeftijdsgenoten, die heel wat dingen meemaken. Ze groeien samen op in Oosterbeke waar ze wonen en naar school gaan. De kinderen komen elk uit een andere gezinssituatie: ouders die gescheiden zijn, ouders waarvan één ouder geen werk heeft, kinderen die opnieuw moeten verhuizen waardoor ze afscheid moeten nemen van een huisdier, … Kortom allerlei gezinssituatie waar de leerlingen zich kunnen in herkennen. De leerlingen bereidden het project voor in groepjes. Dit deden we via de werkvorm 'coöperatief leren'.
Coöperatief leren is een onderwijsmethode die gebaseerd is op samenwerking. Kenmerkend voor coöperatief of samenwerkend leren is de noodzaak voor leerlingen om bij het uitvoeren van een leertaak met elkaar samen te werken. De klas wordt ingedeeld in kleine, heterogene groepen leerlingen. In deze coöperatieve leergroepen moeten zij met elkaar discussiëren over de leerstof, elkaar uitleg en informatie geven, elkaar overhoren en elkaars zwakke kanten aanvullen. De achterliggende gedachte van deze vorm van leren is dat kinderen niet alleen leren van de interactie met de leerkracht, maar ook van de interactie met elkaar.
Ze gingen samen op zoektocht naar wat belangrijk is in het leven van ‘de vijf’. Zo leerden ze de lievelingsplekjes kennen van de kinderen in Oosterbeke, hun school, ouders en familie. In het mediapakket zat ook een brief en DVD toegevoegd waarbij de leerlingen uitgenodigd werden naar het inleefatelier. Op de DVD zagen ze een reportage ‘Gluren achter muren’ en maakten ze kennis met de ‘Dierbare-Dingen-Muur’. In het verhaal besloten 'de vijf' een 'Dierbare-Dingen-Muur' te bouwen, waarin hun dierbare dingen een speciaal plekje kregen. Dit vormde de link tussen de voorbereiding van het project in de klas en het bezoek aan het inleefatelier.
Dinsdag 23 januari trokken we dan richting Roeselare. Bij onze aankomst moesten we wachten aan de 'vraagtekendeur'. Na het onthaal van de conciërge in de 'Oude Fabriek' maakten we kennis met de 'Dierbare-Dingen-Muur' en werden we verdeeld in groepen. We kregen elk de verantwoordelijkheid over een bepaalde ruimte (zoals de kringloopwinkel, het huis van Kimani, buurthuis, ...). Het atelier werd afgesloten met het buurtfeest, waar elk groepje zijn inbreng had. Dit leverde dit leuke fotoverslagje op:
'Vaneigens' was eind jaren '90 de afsluiter van de Vlaamse Man bijt hond. In deze aflevering, de laatste van het seizoen 1998-1999, ondernam de hele familie een recordpoging. Verspreid over de extra lange aflevering kon gevolgd worden hoe ver de recordpoging al gevorderd was... Ook de leerlingen van het zesde wilden deze uitdaging wel eens aangaan. In deze les lag de nadruk op lichaamstaal en bewegingsexpressie. Ze hebben het beste van zichzelf gegeven. Als smaakmaker nemen we jullie eerst mee naar Man bijt hond in 1999. Daarna kunnen jullie beoordelen hoe goed ze het er vanaf brachten.
In de klas bouwden de leerlingen machines met hun lichaam. Elke beweging moest een andere persoon in beweging zetten. Ze mochten ook een bijpassend geluid verzinnen.
Wie is die kunstenaar die klei tot wormen rolt en daarmee steeds weer nieuwe liggende, zittende of staande mensen maakt? Wie is die kunstenaar die speelt met klei en zo mensfiguren maakt met elk een eigen houding en een eigen sfeer?
Vandaag probeerden wij dit ook. Met eenvoudige wormen uit klei creëerden wij onze eigen mensenfiguur, met zijn eigen houding en met zijn eigen verhaal. Het resultaat mocht er zijn!!!
“Eerst ASO proberen en dan eventueel ‘zakken’ naar het technisch onderwijs…”
Zo denken vandaag nog al te veel jongeren en hun ouders bij het kiezen van een middelbare school…
Zowel TSO als BSO biedt een waaier van mooie richtingen aan. Tijdens deze demodagen mochten de leerlingen eens kennismaken met de vele mogelijkheden. Leerlingen uit de verschillende middelbare scholen stonden paraat om de vele vragen te beantwoorden en onze zesdeklassers voor even mee te nemen in hun wereld. Het werd een hele boeiende namiddag!
